1) فارسی
الف) کتب
1. قرآن کریم (1401). (ترجمۀ ناصر مکارم شیرازی). مشهد: موسسۀ چاپ و انتشارات آستان قدس رضوی.
2. آرنت، هانا (1390). وضع بشر (ترجمۀ مسعود علیا). تهران: انتشارات ققنوس.
3. آلتمن، اندرو (1396). درآمدی بر فلسفۀ حقوق (ترجمۀ بهروز جندقی). قم: انتشارات مؤسسۀ آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره).
4. برلین، آیزایا (1398). چهار مقاله دربارۀ آزادی (ترجمۀ محمدعلی موحد). تهران: انتشارات خوارزمی.
5. برهانی، محسن (1394). اخلاق و حقوق کیفری. تهران: سازمان انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشۀ اسلامی.
6. بیات، شیرین، و الهه لطفعلیزاده (1401). مختصر جرمشناسی. تهران: انتشارات دادبانان دانا.
7. عباسی، بیژن (1402). مبانی حقوق عمومی. تهران: نشر دادگستر.
8. کدیور، محسن (1393). حقّالناس (اسلام و حقوق بشر). تهران: انتشارات کویر.
9. میل، جان استوارت (1385). دربارۀ آزادی (ترجمۀ جواد شیخالاسلامی). تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
10. نوبهار، رحیم (1387). حمایت حقوق کیفری از حوزههای عمومی و خصوصی. تهران: انتشارات جنگل جاودانه.
11. هابرماس، یورگن، (1386)، تحول ساختاری فضای عمومی: کاوشی در باب جامعۀ بورژوایی (ترجمۀ جمال محمدی). تهران: نشر افکار.
ب) مقالات
12. استوارسنگری، کورش (1403). لزوم مفهومشناسی حقوقی حوزۀ عمومی با نقد دیدگاههای غیرحقوقی با تأکید بر نقد دیدگاه هابرماس. حقوق عمومی تطبیقی 1 (3): 1-25.
13. برهانی، محسن (1394). جرمانگاری حقوق بشری؛ از اقتضائات صحیح اخلاقی تا خودمختاری. دوفصلنامۀ بینالمللی حقوق بشر 10 (1): 105-120.
14. برهانی، محسن، و محمدرضا رهبرپور (1390). چرایی جرمانگاری در قلمروِ اخلاق زیستی. مطالعات حقوق خصوصی 41 (4): 41-59.
15. حاجی دهآبادی، محمدعلی، و عبدالوهاب کریمی (1400، بهار). شرم و پیشگیری از جرم از منظر دانش جرمشناسی و اخلاق اسلامی. پژوهشهای اخلاقی 43: 125-146.
16. نوبهار، رحیم (1381). بهسوی مجازاتهای هرچه انسانیتر. مجموعه مقالات همایش بینالمللی حقوق بشر و گفتگوی تمدنها، دانشگاه مفید: 325-344.
17. نوبهار، رحیم، و علیرضا نوبهاری طهرانی (1401، تابستان). مبانی پدرسالاری قانونی با نگاهی به نقش آن در جرمانگاری. مطالعات حقوقی 14 (2): 373-401.
18. نوبهار، فاطمه (1392). از حوزۀ عمومی تا فضاهای عمومی: بررسی جایگاه فضای عمومی در قوانین جمهوری اسلامی ایران. پایاننامۀ کارشناسی ارشد. دانشگاه شهید بهشتی.
19. یزدیان جعفری، جعفر، و الهه خیرمند (1394). پدرسالاری کیفری، مفهوم، انواع، مشروعیت و مصادیق آن در حقوق کیفری. حقوق اسلامی 12 (45): 106-67.
ج) منابع آنلاین
20. اندیشکدۀ اریحا. (بیتا). ترجمۀ برگرفته از نسخۀ خطی «کتاب مقدس یعنی عهد عتیق و عهد جدید. بازیابیشده ۹ شهریور ۱۴۰۴ از:
21. لغتنامۀ دهخدا. (بیتا). بازیابیشده ۹ شهریور ۱۴۰۴ ا
2) انگلیسی
22. Braga-Pinto, C. (2014). The honor of the abolitionist and the shamefulness of slavery. Luso-Brazilian Review, 51(2), 170–199.
23. Cambridge Dictionary. Retrieved 1 August 2026 from: https://dictionary.cambridge.org/dictionary/english/shamelessness
24. Clarkson, C. M. V. (2005). Understanding criminal law. London: Sweet & Maxwell Ltd.
25. Dagger, R. (2011a). Republicanism and the foundations of criminal law. In R. A. Duff & S. Green (Eds.), Philosophical foundations of criminal law (pp. 44–66). Oxford: Oxford University Press.
26. Dagger, R. (2011b). Republicanism. The Oxford handbook of the history of political philosophy. New York: Oxford University Press UK.
27. Devlin, P. (1962). The enforcement of morals. Oxford: Oxford University Press.
29. Feinberg, J. (1987). The moral limits of the criminal law, Volume 2: Offense to others. New York, US: Oxford University Press USA.
30. Flanders, C. (2006). Shame and the meanings of punishment. Cleveland State Law Review, 54. Saint Louis U. Legal Studies Research.
31. Hart, H. L. A. (1963). Law, liberty, and morality. Stanford, CA: Stanford University Press.
32. Karp, D. R. (1998). The judicial and judicious use of shame penalties. Crime & Delinquency, 44(2), 277–294.
33. Lu, Y. (2018). Shame and the Confucian idea of Yi (Righteousness). International Philosophical Quarterly, 58(1), 5–18.
34. Pettit, P. (1997). Republicanism: A theory of freedom and government. Oxford: Oxford University Press.
35. Pinter, AndreJ (2004). Public Sphere and History: Historian’s Response to Habermas on the “worth” of the Past. Journal of Commuincation inquiry, 28(3).
36. Velleman, J. D. (2001). The genesis of shame. Philosophy & Public Affairs, 30(1), 27–52.
