یکی از دو نویسنده این مقاله، سالها از جهل مقدس گفته و تاریخ آن را از زمان واقعه عاشورا، یادآوری کرده است.اکنون به اتفاق، درصدد شناخت و امتداد مصادیق جهل مقدس در زمان کنونی هستیم، خوشبختانه در شرایط فعلی، کلید واژه «جهل مقدس » نظریه‌ای شناخته شده است و آثار و تحلیل‌های فراوانی پیرامون آن پدید آمده است؛ در این سر مقاله، برآنیم تا مصداقی دیگر از پدیده جهل مقدس در زمانه خود را ارائه دهیم.این مصداق از جهل مقدس، ناظر به اظهار، اعلام و اقدام‌هایی است که موجب مستندسازی حقوقی به نفع دشمن صهیونی و سوءاستفاده دولت بدعهد آمریکا شده است؛ اهمیت این مصداق ناشی از آن است که اعلام و اقدام‌های مزبور، در نهایت مستمسک و به تعبیر بهتر بهانه هایی شبه حقوقی را برای پدیداری جنگ ۱۲ روزه فراهم کرده است و بیم آن می‌رود که عدم توجه به تسلیح حقوقی دشمن، بر سطح و عمق خسارات بیفزاید.نگارندگان این مقاله از این اظهار و اعلام و اقدامها با تعبیر«تسلیح حقوقی دشمن»  نام می برند تا عمق فاجعه  را نشان دهند؛ و حساسیت صاحب منصبان و تریبون‌داران را به این مفهوم جلب کنند،  چرا که کمک تسلیحاتی به دولت متخاصم، به دلیل ماهیت مشهود و سخت افزار گونة آن، حکمی شناخته شده دارد؛ اما تسلیح حقوقی دشمن به دلیل ماهیت نرم و نامشهودی که دارد، موضوعاً و حکماً شناخته شده نیست و حتی در طرح شتاب‌آلودی که در مجلس شورای اسلامی و با رویکرد سرکوبگرانه نوشته شده نیز، حکم و موضوعِ تسلیح حقوقی دشمن نادیده گرفته شده است؛ به نظر نویسندگان این مقاله، مستندسازیِ حقوقی به نفع دشمن، ناشی از برخی برداشتهای جاهلانه از جهان معاصر و عدم شناخت سازوکار مورد استفاده در نظام سلطه جهانی است.درک دقیق این مصداق نشان خواهد داد که جهل مقدس محدود به زمان و مکان مشخصی نیست؛آن‌گونه که نویسنده کتاب تاریخ بی‌خردی، اثبات کرده است، خطر بی‌خردی، همیشه وجود دارد و محدود به زمان و مکان مشخصی نیست.
باری برای توضیح مدعا به طرح چهار پرسش می‌پردازیم؛ اول این که،  رژیم صهیونی در چه شرایطی جرئت تجاوز به ایران اسلامی و آغاز جنگ ۱۲ روزه را پیدا کرد؟ و دوم این که، کدام اظهار، اعلام و اقدام‌های داخلی توسط مقامات صهیونی و دولت بدعهد آمریکا مورد استناد حقوقی قرار گرفته و  به زعم آنها توجیه گر جنایات آنها شده است؟ و سوم: اینکه آیا تسلیح حقوقی دشمن علت اصلی در وقوع این تجاوزهاست؟ وچهارم: اینکه، آیا رفتار دوگانه سازمان‌های بین المللی، مجوزی برای تسلیح حقوقی دشمن است یاخیر؟