در جوامع مبتنی بر نظم حقوقی، «قانون» تجلی خرد جمعی و اراده عمومی و مبنای تنظیم روابط شهروندان با هم و با حکومت محسوب میشود. بر مبنای اصل بنیادین «حاکمیت قانون»، هیچکس فراتر از قانون نیست و هیچ قدرتی نمیتواند ارادة خود را جایگزین ارادة قانونگذار کند. در چنین ساختاری، قانون دارای بار ارزشی و معرفتی است. هرچه قانون از خاستگاه خرد جمعی و ارادة عمومی فاصله بگیرد، از عدالت و عقلانیت بیبهره خواهد شد و مقبولیت خود را در مقام تنظیمگر رفتار اجتماعی از دست خواهد داد، ولو اینکه از مسیر نهادهای رسمی تصویب و در ظاهر مشروعیت داشته باشد.
حبیب زاده,محمدجعفر . (1404). سخن سردبیر: حاکمیت قانون یا حکمرانی کیفری؟ تاملی بر جرم انگاریهای نوظهور. دوفصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق کیفری و جرم شناسی, 2(3), 7-17. doi: 10.22034/jclc.2025.728600
MLA
حبیب زاده,محمدجعفر . "سخن سردبیر: حاکمیت قانون یا حکمرانی کیفری؟ تاملی بر جرم انگاریهای نوظهور", دوفصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق کیفری و جرم شناسی, 2, 3, 1404, 7-17. doi: 10.22034/jclc.2025.728600
HARVARD
حبیب زاده محمدجعفر. (1404). 'سخن سردبیر: حاکمیت قانون یا حکمرانی کیفری؟ تاملی بر جرم انگاریهای نوظهور', دوفصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق کیفری و جرم شناسی, 2(3), pp. 7-17. doi: 10.22034/jclc.2025.728600
CHICAGO
محمدجعفر حبیب زاده, "سخن سردبیر: حاکمیت قانون یا حکمرانی کیفری؟ تاملی بر جرم انگاریهای نوظهور," دوفصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق کیفری و جرم شناسی, 2 3 (1404): 7-17, doi: 10.22034/jclc.2025.728600
VANCOUVER
حبیب زاده محمدجعفر. سخن سردبیر: حاکمیت قانون یا حکمرانی کیفری؟ تاملی بر جرم انگاریهای نوظهور. حقوق کیفری و جرم شناسی. 1404;2(3):7-17. doi: 10.22034/jclc.2025.728600
