الف) فارسی
1. کانت، ایمانوئل (۱۷۸۵). بنیاد مابعدالطبیعهی اخلاق. ترجمه حمید عنایت و علی قیصری (۱۳۹۴). تهران: خوارزمی.
2. کانت، ایمانوئل (۱۹۹۸). نقد عقل محض. ترجمه بهروز نظری (۱۳۸۹). کرمانشاه: باغ نی.
3. کانت، ایمانوئل (۲۰۰۳). نقد عقل عملی. ترجمه مسعود حسینی (۱۴۰۱). تهران: نشر نی.
4. عنبرسوز، محمد و کاویانی تبریز، شیدا (۱۴۰۱). ارزیابی انتقاد نیچه به امر مطلق کانت. پژوهشهای فلسفی و کلامی ۲۴ (۴): 145-127.
5. نیچه، فریدریش (۱۹۸۸). تبارشناسی اخلاق. ترجمه داریوش آشوری (۱۴۰۲). تهران: نشر آگه.
6. نیچه، فریدریش (۱۸۹۵). دجال. ترجمه عبدالعلی دستغیب (۱۳۹۸). تهران: پرسش.
7. نیچه، فریدریش (۱۹۸۲). حکمت شادان. ترجمه جمال آل احمد، سعید کامران و حامد فولادوند (۱۴۰۱)
8. تهران: جامی.
9. نیچه، فریدریش (۱۹۹۷). انسانی بسیار انسانی؛ کتابی برای جانهای آزاده. ترجمه سعید فیروزآبادی
10. نیچه، فریدریش (۱۸۸۹). غروب بتها. ترجمه داریوش آشوری (۱۳۸۶). تهران: نشر آگه.
ب)غیرفارسی
11. Fletcher, G. P. (1987). Law and Morality: A Kantian Perspective, Columbia Law Review, 87, 533_558.
12. Wood. A. W. & Giovani. G. D. (Ed.). (2001). What Does it Mean to OrientOneself in Thinking? in Religion and Rational Theology Cambridge: Cambridge University Press.
13. Hill, K. (2003). Nietzsche’s Critiques: The Kantian Foundations of his Thought. Oxford: Oxford University Press.
14. Connolly. W. (1999). Why I am not a Secularist. Minneapolis, MN: Minnesota University Press.
15. Strong. T. (2013). Politics without Vision: Thinking Without Banisters in the Twentieth Century. Chicago: The University of Chicago Press.
