اطفال و نوجوانان باتوجه به وضعیت ویژه ای که دارند، همواره باید حمایت شوند؛ خصوصاً آنان که در شرایط خطر قرار دارند. حمایت از اطفال و نوجوانان در سیاست جنایی ایران ار دهه1380 آغاز شده است. اما، در قانون حمایت از اطفال و نوجوانان1399 جنبه افتراقی یافته است. علاوه براین، برای نهادهای متعددی وظیفه ها و اختیارهای گونهگون به ویژه در زمینه پیشگیری از بزهدیدگی شناسایی شده است. در قلمرو سیاست جنایی ایران از رهگذر قانون مذکور و آیین نامه مربوط به آن اصولی پیش بینی شده است که رعایت آن به اثربخش شدن کنشگری های این نهاد در این زمینه می انجامد. پلیس در قانون مذکور برای حمایت از اطفال و نوجوانان دارای تکلیف های پیشگیرانه شده است. این وظیفه ها در یافته های پیشگیری رشدمدارانه و حق بر سلامت جسم و رشد آنان بنیان دارد. آشنا ساختن پلیس با این تکلیف ها و اختیارهای مربوط به آن می تواند در پیشگیری از بزهدیدگی و بزهکاری و زدایش آسیب نسبت به اطفال و نوجوانان برخوردار از وضعیت پرخطر نقش داشته باشد. در این نوشتار، موضوع (الف)، اصول (ب) و گونههای (پ) کنشگری پیشگیرانه پلیس در «قانون حمایت از اطفال و نوجوانان»1399 برای شناسایی بنیانها و جنبههای آن بررسی میشود.
خواجه نوری,یاسمن و نیازپور,امیرحسن . (1403). کنشگری پیشگیرانه پلیس در «قانون حمایت از اطفال و نوجوانان» 1399. (e720355). دوفصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق کیفری و جرم شناسی, 1(2), e720355 doi: 10.22034/jclc.2025.2048674.1132
MLA
خواجه نوری,یاسمن , و نیازپور,امیرحسن . "کنشگری پیشگیرانه پلیس در «قانون حمایت از اطفال و نوجوانان» 1399" .e720355 , دوفصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق کیفری و جرم شناسی, 1, 2, 1403, e720355. doi: 10.22034/jclc.2025.2048674.1132
HARVARD
خواجه نوری یاسمن, نیازپور امیرحسن. (1403). 'کنشگری پیشگیرانه پلیس در «قانون حمایت از اطفال و نوجوانان» 1399', دوفصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق کیفری و جرم شناسی, 1(2), e720355. doi: 10.22034/jclc.2025.2048674.1132
CHICAGO
یاسمن خواجه نوری و امیرحسن نیازپور, "کنشگری پیشگیرانه پلیس در «قانون حمایت از اطفال و نوجوانان» 1399," دوفصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق کیفری و جرم شناسی, 1 2 (1403): e720355, doi: 10.22034/jclc.2025.2048674.1132
VANCOUVER
خواجه نوری یاسمن, نیازپور امیرحسن. کنشگری پیشگیرانه پلیس در «قانون حمایت از اطفال و نوجوانان» 1399. حقوق کیفری و جرم شناسی, 1403; 1(2): e720355. doi: 10.22034/jclc.2025.2048674.1132