رشد رسانه­ها موجب جهانی شدن فرهنگ و رواج برنامه­های رسانه­ای ضد فرهنگ اسلامی – ایرانی توسط کشورهای غربی شد، این کار باعث نگرانی اندیشمندان و سیاستمداران کشور برای نفوذ آنها به فرهنگ اسلام گردید. پرسش این است که چه گفتمانی در برابر آن مطرح شد؟ چگونه بر جرم­انگاری نقش داشت؟ و آینده آن چگونه است؟
روش ما در این پژوهش از نوع توصیفی – تحلیلی است که با استفاده از منابع کتابخانه­ای و رویکردی میان رشته­ای با تلفیقی از جامعه­ شناسی حقوقی و سیاسی به واکاوی مفهوم، ریشه­ها، عوامل شکل­­گیری و تلاش کنشگران سیاسی برای جرم­انگاری مرتبط با گفتمان تهاجم فرهنگی، پرداخته ایم و بر مبنای آن جرم ­انگاری حاصل تلاش یک کنشگر نیست و گفتمان تهاجم فرهنگی در دوره­های مختلف با چالش ، همراهی یا تعدیل گفتمان­ های دیگر مواجه بوده که تاثیر ایجابی یا سلبی بر جرم انگاری در حوزه­­ی فرهنگی داشته است و این وضعیت در آینده هم به این صورت است ولی چارچوب سازی گفتمان ها و تعیین سیاست ها و راهبردها در پرتو تعامل و رایزنی با نخبگان ، موجب می شود تا با تصویب قوانین پسندیده، از جرم انگاری هیجانی و نامقبول نیز پرهیز شود.