پژوهشکده حقوق و قانون ایران دوفصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق کیفری و جرم شناسی 3060-7973 3 5 2025 08 10 Criminal Policy of Iran and Jordan Regarding Juvenile Delinquency سیاست جنایی ایران و اردن در قبال بزهکاری اطفال و نوجوانان 99 146 728275 10.22034/jclc.2025.2058788.1185 FA محمدعلی حاجی ده آبادی دانشیار حقوق کیفری و جرم شناسی دانشکده حقوق دانشگاه قم، قم، ایران 0000-0002-0100-5327 ابوالفضل پروین کندرود دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق کیفری و جرم شناسی دانشگاه قم، قم، ایران 0009-0001-0450-5722 Journal Article Juvenile delinquency is considered one of the most critical legal and social challenges in modern societies, and addressing it requires a specialized, differentiated criminal policy centered on the best interests of the child. This study, using a comparative approach and descriptive-analytical method, examines the criminal policies of Iran and Jordan in dealing with juvenile delinquency. Both countries have a relatively long-standing history in this field and, over the years, have taken continuous and significant steps toward developing differentiated criminal policies for children and adolescents. Jordan was selected for this comparative study due to its pioneering role among Arab countries in adopting juvenile-specific criminal policies, the relative simultaneity of its policy developments with those of Iran, and its proactive stance in reforming judicial procedures.The main research question is whether these two countries have managed to develop an effective and desirable model of juvenile justice, and what their similarities, differences, and challenges are in both legislation and implementation. The findings indicate that while both countries have in recent decades moved away from purely punitive and repressive approaches toward more rehabilitative, reformative, and educational strategies for dealing with juvenile offenders—and have adopted differentiated and mitigated criminal policies—significant legislative and practical challenges remain, particularly in harmonizing laws with international standards.In Iran, responses to juvenile crimes vary based on the type of offense (ḥadd, qiṣāṣ, diya, or ta‘zīr), and within the ta‘zīr category, also depend on the offender's age group (from 9 to 18 years). In contrast, Jordan’s legal approach is based solely on age classification, dividing responses into two main categories: custodial measures (Articles 25 and 26) and alternative measures (Article 24).This research concludes by offering recommendations such as strengthening restorative justice, revising certain legal provisions, avoiding legislative ambiguity, enhancing preventive strategies, and increasing public awareness—emphasizing the need to reform and modernize the criminal policies of both Iran and Jordan concerning juvenile offenders. <span lang="FA">بزهکاری اطفال و نوجوانان یکی از مهم‌ترین معضلات حقوقی و اجتماعی جوامع امروزی به‌شمار می‌آید که مقابله با آن مستلزم سیاست جنایی افتراقی، تخصصی و مبتنی بر مصلحت کودک است. این پژوهش با رویکرد تطبیقی و روش توصیفی-تحلیلی، سیاست جنایی دو کشور ایران و اردن، را در قبال بزهکاری اطفال و نوجوانان مورد بررسی قرار می دهد. دو کشوری که در این حوزه از پیشینه‌ای نسبتاً طولانی برخوردار بوده و طی سالیان گذشته گام‌هایی مستمر و موثر در جهت افتراقی‌سازی سیاست جنایی اطفال و نوجوانان برداشته‌اند.</span> <span lang="FA">دلیل گزینش اردن در این پژوهش، پیشینه برجسته این کشور در تدوین سیاست‌های جنایی افتراقی در حوزه اطفال، و همچنین هم‌زمانی نسبی آغاز این روند با ایران است. </span><span lang="FA">سؤال اصلی این پژوهش آن است که، آیا این دو کشور تا به امروز، توانسته‌اند به الگویی مطلوب و مؤثر در عدالت کیفری کودکان نزدیک شوند؟ وجوه اشتراک و افتراق آن‌ها در سیاست‌گذاری جنایی اطفال و نوجوانان چیست و چه چالش‌هایی در تقنین و اجرا قابل شناسایی است؟ یافته‌ها نشان می‌دهد که اگرچه هر دو کشور در سال‌های گذشته و دهه های اخیر گام‌هایی در جهت گذار از سیاست‌های صرفاً کیفری و مبتنی بر سرکوب به سوی رویکردهای بازپرورانه، اصلاح‌محور و تربیتی در قبال اطفال و نوجوانان بزهکار برداشته‌اند و یک سیاست جنایی افتراقی و تخفیفی درپیش گرفته اند اما با این وجود هنوز چالش ها و کاستی هایی هم در حوزه تقنین و هم در حوزه اجرا مشهود است. در ایران واکنش ها علیه جرائم اطفال و نوجوانان مبتنی بر متغییر نوع جرم (حد، قصاص، دیه یا تعزیر) و در تعزیرات نیز مبتنی بر رده سنی مرتکب جرم (از 9 سال تا 18 سال) می باشد اما در اردن این واکنش صرفا مبتنی بر رده سنی و به دو دسته اصلی (مواد 25 و 26) و جایگزین (ماده 24) تقسیم شده است. همچنین این پژوهش با ارائه پیشنهاداتی نظیر توجه به جایگاه عدالت ترمیمی و بازنگری در برخی مواد قانونی و همچنین احتراز از ابهام گویی و افزایش راهبردهای پیشگیرانه بر اهمیت اصلاح سیاست جنایی ایران و اردن در قبال اطفال بزهکار تاکید دارد</span><span dir="LTR">.</span> https://jclc.illrc.ac.ir/article_728275_8b123906f113698ccb9289484f7266d4.pdf